เหนี่ยว

เหนี่ยว...ตามหัวเรื่องล่ะ เรื่องก็มีอยุ่ว่างานที่ผมรับผิดชอบอยู่ตอนนี้ต้องอาศัยความรับผิดชอบและอยุ่บนเส้นความผิดพลาดที่แสนบาง ถ้าผิดพลาดบางประการเป็นโดน...เหนี่ยว ฮ่า ๆ ฟังดูฮาเนอะ

ก็ไม่มีอะไรมากหรอก พอดีผมรับเรื่องที่ลูกค้าแจ้งมาแล้ววิเคราห์ผิดจุดสรุปปัญหาผิดที่แล้วแจ้งช่างไป พอช่างไปถึงไซต์งานพอว่ามันคนละปัญหาเลยโทรมาเหนี่ยวเลย ฮ่า ๆ ไม่เชิงด่าหรอก ก็อบรมนิดหน่อย จะอธิบายเหตุผลก็สบสันพูดไม่ถูก ติดโทณศัพอยุ่อีกสาย แม่จ้าวววว คุยไม่รู้เรื่องได้แต่พูดคับ ๆ ๆ งานกะยุ่งอิ๋บอ๋าย ทํางานที่นี่แก้ตัวไม่ได้ ผู้ไม่รู้คือผู้ผิด T-T

ตกบ่ายหัวหน้าเรียกไปนั่งคุยกานเรื่อยเปื่อย (ไม่เกี่ยวกะฟามผิดมะกี้) เค้าเป็นห่วงว่าไม่ค่อยได้มาดูแลเท่าไหร่ ฟังดูแปลกแฮะ หยั่งกะโผมเป็นเด็กเส้นมาแน่ะ - -" เอ..หรือจะเป็นห่วงจริงหว่า แถมมีถามว่าคาดหวังอะไรในอนาคตกับที่บริษัทนี้รึเปล่า...ตอบยากแฮะ ถามแบบนี้เพราะไม่ได้คิดอะไรเลย 555 คิดแต่ว่าพยายามทําตรงนี้ให้ดีเอง ก็ตอบไปตามนั้น ถ้าตอบว่าอยากเป็นใหญ่เปงโตจะเลื่อนให้ไม๊เนี่ย ฮะ ๆ

วันนี้ตอนกลับบ้านแวะร้านหนังสือที่เพิ่งสมัครใหม่มา ว่าจะสอย initial d เล่มใหม่มาอ่านหน่อย เซ็งชิบมีคนตัดหน้าไปไม่กี่นาที ปั๊ดธ่อ~ ก่อนจะเดินออกไปรอรถเมล์ก็แวะซื้อนําที่ 7-11 มา ดูด ๆ แล้วรู้สึกรสแปลก ๆ เอ๊ะ ยังไง น้ามเปล่าธรรมดาแท้ ๆ แต่ก็กินไปครึ่งขวด (555 หิวนี่นา)

นั่งรถเมล์มาถึงบ้านก็มืดละ แล้วก็มายืนแหง่วรอสองแถว ระหว่างนั่ง ๆ ยืน ๆ ก็โดนยุงรุมแทะ แล้วพอขึ้นไปโหนสองแถวตอนรถจะออก ไอ้ตรงที่โดนกัดตรงต้นขาด้านหลังที่ใกล้กับก้นก็สําแดงเดช คันซะ...โอยทรมาน ไม่กล้าโหนสองแถวแล้วยืนเกาตูดอ่า...

กลับมาบ้านน้องแม่งก็ปังย่าอีก...เวลาว่างตูยิ่งน้อย ๆ อยุ่ แสดนี่ - -"

อ่า คุนิมัตสึกับมือขวาออกเล่มใหม่แล้ว~